Kurumsal Ürünler Sektörler Kalite & Belgeler Lojistik Blog Galeri İletişim
TREN
Mevzuat

E422 Nedir? Gıda Katkı Maddeleri ve E Kodları Tedarik Rehberi

E422 nedir, gliserin neden bu kodla anılır ve E kodları nasıl okunur? Gıda sınıfı katkı tedarikinde COA, saflık ve belge zincirini madde madde anlattık.

Etiketinde E422 yazan bir ürünü görüp arama motoruna koşan tüketiciyle, aynı maddeyi IBC tankıyla satın alan gıda üreticisi aslında aynı sorunun peşindedir: bu numara neyi anlatıyor? E kodu bir uyarı işareti değil, bir kimlik numarasıdır; maddenin gıda katkı maddesi olarak değerlendirilip onaylı listeye alındığını gösterir. E422'nin arkasında ise mutfakta, eczanede ve kozmetik rafında onlarca yıldır bulunan gliserin vardır. Bu rehberde E kodu sisteminin nasıl okunduğunu, E422'nin gıdadaki görevlerini ve bir katkı maddesini gıda sınıfında satın alırken hangi belgelerin masada olması gerektiğini toptan tedarik gözüyle anlatıyoruz.

E Kodu Nedir? Numaranın Arkasındaki Sistem

E kodu, bir maddenin gıda katkı maddesi olarak değerlendirilip onaylı listeye alındığını gösteren standart kimlik numarasıdır. Baştaki harf Avrupa'yı işaret eder; sistem Avrupa mevzuatında şekillenmiş, Türkiye dahil birçok ülkenin gıda kodeksi aynı numaralandırmayı benimsemiştir. Türkiye'de gıda katkı maddelerinin kullanımı Türk Gıda Kodeksi Gıda Katkı Maddeleri Yönetmeliği kapsamında düzenlenir ve etiketlerde aynı E numaraları kullanılır.

Sistemin iki pratik işlevi vardır:

  • Dil üstü kısaltma: Etikette "propan-1,2,3-triol" yazmak yerine E422 yazmak, aynı bilgiyi her pazarda okunabilir kılar.
  • İşleve göre izlenebilirlik: Numara, maddenin hangi işlev sınıfında onaylandığını kabaca gösterir; denetimde ve reçete kontrolünde bu sınıflandırma kullanılır.

Bir maddenin E kodu alması kendiliğinden gerçekleşmez; bilimsel değerlendirme sonucunda listeye alınır ve hangi ürün gruplarında, hangi kullanım seviyelerine kadar kullanılabileceği ayrıca tanımlanır. Yani E kodu "serbest" demek değil, "tanımlı koşullarla izinli" demektir.

Numara Aralıkları Ne Anlatır?

Kodun ilk basamakları işlev grubunu ele verir. Aşağıdaki tablo, aralıkları ve her aralıktan Yüksek Kimya katalogunda karşılığı bulunan bir örneği birlikte gösteriyor:

E aralığı Temel işlev grubu Katalogdan örnek
E100–E199 Renklendiriciler E170 Kalsiyum Karbonat
E200–E299 Koruyucular (ve bazı asitlik düzenleyiciler) E211, E202, E223, E250, E260
E300–E399 Antioksidanlar ve asitlik düzenleyiciler E331 Sodyum Sitrat, E338 Fosforik Asit
E400–E499 Kıvam artırıcı, stabilizatör, emülgatör, nemlendirici E422 Gliserin
E500–E599 Asitlik düzenleyici ve topaklanma önleyiciler E500 Sodyum Bikarbonat
E600–E699 Lezzet artırıcılar —
E900–E999 Tatlandırıcı, parlatıcı, köpük kesici —

Bu aralıkları kesin duvarlar gibi okumamak gerekir. Bir madde birden fazla işlev görebilir ve etikette o üründeki fiili işlevine göre anılır. Asetik asit (E260) hem asitlik düzenleyici hem koruyucudur; kalsiyum karbonat (E170) renklendirici sınıfında numaralandırılmıştır ama pratikte topaklanma önleyici ve mineral kaynağı olarak da kullanılır. Numara, işlevin tamamını değil, maddenin sistemdeki yerini anlatır.

"E Kodu Varsa Zararlıdır" Algısına Dürüst Bir Çerçeve

Tüketici tarafında yerleşmiş en yaygın kısayol, E kodunu doğrudan "yapay ve riskli" diye okumaktır. Bu kısayolun kimyasal bir karşılığı yoktur ve birkaç somut örnekle dağılır: C vitamini (askorbik asit) E300'dür; kalsiyum karbonat (E170) kireç taşıdır; E422 ise bitkisel yağlardan elde edilen gliserindir. Kod, maddenin doğal ya da sentetik olduğunu değil, gıda katkı maddesi listesindeki kimliğini gösterir.

Buradan ters yöne savrulup "E kodlu her madde zararsızdır" demek de aynı ölçüde yanlış olur. Doğru çerçeve şudur:

  1. Listeye alınmak bir değerlendirme sonucudur, serbestlik beyanı değil.
  2. Her katkı için izinli ürün grupları ve kullanım seviyeleri ayrıca tanımlıdır; sınırsız kullanım diye bir şey yoktur.
  3. Aynı E koduna sahip her parti gıdaya uygun değildir. Aynı molekül teknik sınıfta da satılır ve asıl risk, maddenin kendisinde değil, yanlış sınıfın gıdaya girmesindedir.

Bu üçüncü madde, bir hammadde tedarikçisi olarak sahada en sık karşılaştığımız gerçek problemdir — ve bu yazının asıl konusu da odur.

E422 Nedir? Gliserin (Gliserol) ve Gıdadaki Görevi

E422, gliserin (gliserol) maddesinin gıda katkı kodudur; kimyasal kimlikte CAS 56-81-5 numarasıyla tanımlanır. Renksiz, kokusuz, şurup kıvamında ve belirgin biçimde higroskopik bir sıvıdır: havadan ve bulunduğu matristen nem çeker. Gıdadaki görevlerinin hemen hepsi bu tek özellikten türer.

E422'nin Gıdada Dört Temel İşlevi

  • Nemlendirici (humektant): Ürünün suyunu tutar, kurumayı ve sertleşmeyi geciktirir. Protein barları, yumuşak şekerlemeler, kek ve pastacılık dolguları, kurutulmuş meyve kaplamaları tipik örneklerdir.
  • Çözücü ve taşıyıcı: Aromaları, renklendiricileri ve bitkisel ekstreleri çözer. Aroma konsantrelerinde ve ekstraksiyon işlemlerinde alkole alternatif bir taşıyıcı olarak kullanılır.
  • Kıvam ve ağızda his: Viskoziteyi yükselterek özellikle düşük yağlı formülasyonlarda gövde hissi kazandırır.
  • Tatlılık katkısı: Sakkaroza kıyasla yaklaşık yarısı düzeyinde tatlı algılanır. Tek başına tatlandırıcı olarak konumlandırılmaz ama tat profiline sessizce katkı verir.

Gliserinin gıda dışındaki kullanım haritası çok daha geniştir; kozmetik, ilaç ve endüstriyel tarafı gliserin nedir yazımızda ayrıntılı ele aldık. Bu yazıda odağımız, aynı maddenin E422 kimliğiyle gıdaya girerken değişen tedarik koşullarıdır.

Gliserin ve Gliserol Aynı Şey mi?

Evet. Gliserol, maddenin kimyasal adıdır (propan-1,2,3-triol). Gliserin, ticarette yerleşmiş addır ve genellikle suyla belirli bir konsantrasyona getirilmiş ticari ürünü anlatır — örneğin %99,5'lik gliserin, içinde eser miktarda su bulunan gliserol demektir. Etikette hangi adın kullanıldığı ülkeye ve ürüne göre değişir; madde değişmez.

Pratik sonucu şudur: bir spesifikasyonda "gliserol" görüp başka bir teklifte "gliserin" görmek, iki farklı madde teklif edildiği anlamına gelmez. Karşılaştırmayı ada göre değil, saflık yüzdesine, monografa (USP/EP) ve lot bazlı COA'ya göre yapmak gerekir.

Bitkisel mi Hayvansal mı? Helal ve Vegan Sorusu Nereden Çıkıyor?

Gliserin, yağların (trigliseritlerin) parçalanmasıyla ortaya çıkan bir yan üründür. Kaynak üç ana koldan gelebilir:

  • Bitkisel yağlar — palm, hindistancevizi, kolza, soya kaynaklı. Sabun ve biyodizel üretiminin yan ürünü olarak büyük hacimde çıkar.
  • Hayvansal yağlar — don yağı (tallow) kaynaklı klasik üretim yolu.
  • Petrokimyasal sentez — propilenden sentetik üretim; bugün payı görece küçüktür.

Üç yoldan da çıkan molekül aynıdır; farklılık molekülde değil, kaynaktadır. Helal, kosher ve vegan taleplerinin tam olarak bu noktada doğmasının nedeni budur: E kodu kaynağı söylemez, yalnızca tedarikçi beyanı ve zincirin izlenebilirliği söyler.

Dolayısıyla bitkisel kaynak şartı olan bir alıcının yapması gereken tek şey nettir: bu şartı sipariş aşamasında yazılı olarak talep etmek ve gelen partide kaynak beyanını belgede görmek. Sonradan sorulan soruya belgeyle cevap vermek, çoğu zaman partiyi iade etmekten daha zordur.

Gıda Sınıfı (USP/EP) ile Teknik Sınıf Arasındaki Fark

Gliserinde sınıf farkı, fiyat farkının çok ötesinde bir anlam taşır:

  • Gıda ve farma sınıfı: Genellikle USP veya EP monografına göre tanımlanır. Tipik beklenti %99,5 ve üzeri saflık, sıkı su/kül/ağır metal limitleri, renk ve koku kriterleri ile safsızlıklara yönelik spesifik testlerdir.
  • Teknik sınıf: Daha geniş bir saflık bandında (çoğunlukla %95–99) ve daha gevşek limitlerle satılır. Kozmetik dışı endüstriyel kullanımlar, antifriz formülasyonları ve bazı proses uygulamaları için yeterlidir.

İki sınıf aynı raf etiketini taşımaz, aynı belgeyi de taşımaz. Bu ayrım yalnızca gliserine özgü değildir; glikoller tarafında da aynı mantık işler ve MEG ile MPG farkı yazımızda sınıf ayrımının neden maliyetten önce uygunluk meselesi olduğunu anlattık. Gıda sınıfı gliserin ihtiyacınız için ürün sayfamızdaki gliserin (gliserol) spesifikasyonlarını inceleyebilirsiniz.

Katalogdaki Gıda ile İlişkili Maddeler ve E Karşılıkları

Aşağıdaki tablo, Yüksek Kimya katalogunda yer alan ve gıda katkı maddesi olarak E kodu bulunan maddeleri bir arada gösteriyor. Tablo, "hangi hammaddenin gıda tarafında hangi kimlikle anıldığını" tek bakışta görmek isteyen satın alma ekipleri için hazırlandı:

E kodu Madde CAS Tipik gıda işlevi
E422 Gliserin (Gliserol) 56-81-5 Nemlendirici, çözücü, kıvam
E211 Sodyum Benzoat 532-32-1 Koruyucu (asidik ürünler)
E202 Potasyum Sorbat 24634-61-5 Koruyucu (küf ve maya)
E250 Sodyum Nitrit 7632-00-0 Et ürünlerinde kürleme ve koruma
E331 Sodyum Sitrat 68-04-2 Asitlik düzenleyici, eritme tuzu
E500 Sodyum Bikarbonat 144-55-8 Kabartıcı, asitlik düzenleyici
E223 Sodyum Metabisülfit 7681-57-4 Antioksidan ve koruyucu
E170 Kalsiyum Karbonat 471-34-1 Renklendirici, topaklanma önleyici
E338 Fosforik Asit 7664-38-2 Asitlik düzenleyici (kolalı içecekler)
E260 Asetik Asit 64-19-7 Asitlik düzenleyici, koruyucu

Kritik not: Bir maddenin E kodu olması, satın aldığınız her partinin otomatik olarak gıda sınıfı olduğu anlamına gelmez. Yukarıdaki maddelerin tamamı teknik sınıfta da ticareti yapılan ürünlerdir. Sınıf, sipariş notunda açıkça belirtilmeli ve gelen partinin COA'sı ile doğrulanmalıdır. Katalogun tamamını ürünler sayfamızdan inceleyebilirsiniz.

E223 ve Sülfit Beyanı Üzerine Kısa Bir Uyarı

Sodyum metabisülfit (E223), gıdada antioksidan ve koruyucu olarak kullanılır; ancak sülfitler alerjen beyanı gerektiren bir gruptur. Bu, formülasyon kararını doğrudan etkiler: belirli bir eşiğin üzerinde sülfit içeren ürünlerde etiket beyanı zorunluluğu doğar. Bu nedenle E223 alımlarında yalnızca saflık değil, beklenen kalıntı düzeyi ve etiket sonuçları birlikte değerlendirilmelidir.

Nitritli Tuz ile Sodyum Nitrit Aynı Ürün Değildir

Et sanayinde sıkça aranan "nitritli tuz", sofra tuzunun (sodyum klorür) içine düşük oranda sodyum nitrit (E250) karıştırılmış hazır kürleme karışımının yaygın adıdır. Saf sodyum nitrit ise bu karışımın hammaddesidir — ikisi aynı ürün değildir ve birbirinin yerine geçmez.

Bu ayrım önemlidir, çünkü nitrit, gıda katkı mevzuatının en sıkı denetlenen kalemlerinden biridir; karışım oranı ve kullanım seviyesi serbest bırakılmış bir parametre değildir. Hammadde olarak sodyum nitrit tedarik ediyoruz; karışım oranı ve kullanım dozu kararı ise ürün tipinize ve güncel yönetmeliğe göre gıda mühendisinizin vermesi gereken bir karardır. Hammaddenin güvenli elleçlenmesi için güncel MSDS her sevkiyatla birlikte paylaşılır.

Koruyucu Seçimi: E211 mi, E202 mi?

Gıda tarafında en sık sorulan ikinci soru koruyucu seçimidir ve cevabı tek bir parametreye iner: ürününüzün pH'ı.

  • Sodyum benzoat (E211) yalnızca düşük pH'da, pratikte pH 4,5'in altında güçlü çalışır; maya ve bakteri tarafında öne çıkar. Asidik meşrubat, meyve suyu ve turşu/salamura tipi ürünlerin klasik tercihidir.
  • Potasyum sorbat (E202) pH 6'ya kadar geniş bir aralıkta etkisini korur ve özellikle küf ile mayaya karşı üstündür. Peynir yüzeyi, unlu mamul ve reçel gibi orta pH'lı ürünlerde ilk akla gelen koruyucudur.

İkisinin birlikte kullanılması yaygın bir uygulamadır: spektrumlar birbirini tamamlar ve toplam koruyucu yükü yasal sınırların altında tutulabilir. Bu ikilinin pH penceresini, mikrobiyal spektrumunu ve ambalaj seçeneklerini ayrı bir yazıda derinlemesine karşılaştırdık — koruyucu kararı aşamasındaysanız sodyum benzoat ve potasyum sorbat karşılaştırması bu yazının devamı niteliğindedir.

Gıda Sınıfı Tedarikte Belge Zinciri

Gıda sınıfı hammadde alımında kaliteyi gözle değil belgeyle doğrularsınız. Beyaz bir toz ya da berrak bir sıvı, hiçbir şey kanıtlamaz. Aşağıdaki zincir, bir gıda üreticisinin denetimde arkasına yaslanabilmesi için eksiksiz olmalıdır.

1. Lot Bazlı Gıda Sınıfı COA

COA (Analiz Sertifikası) sevkiyatın kimliğidir ve mutlaka lot bazlı olmalıdır — "genel COA" diye bir şey yoktur. Üzerinde aranacaklar: saflık (assay), nem/kurutma kaybı, kül, ağır metal limitleri, görünüm ve varsa monografa (USP/EP) uygunluk beyanı. COA'daki lot numarası, teslim alınan ambalajın üzerindeki lot numarasıyla birebir eşleşmelidir.

2. Spesifikasyon ve Teknik Veri Formu

COA tek bir partiyi anlatır; spesifikasyon ise ürünün sürekli olarak hangi aralıklarda teslim edileceğini taahhüt eder. Yeni bir tedarikçiyle çalışmaya başlarken ikisini birden istemek, ikinci parti farklı geldiğinde tartışmayı kısaltır.

3. Alerjen ve GMO Beyanı

Gıda üreticisinin etiket sorumluluğu, hammadde beyanıyla başlar. Alerjen beyanı (sülfit, soya, gluten vb. açısından) ve GMO beyanı, özellikle ihracat yapan üreticiler için pazarlık konusu değil, dosya gereğidir. Gliserin özelinde bitkisel kaynak beyanı da bu başlığın altına girer.

4. Helal ve Kosher Belgesi

Talep edilmedikçe standart olarak gelmeyen ama ihtiyaç duyulduğunda sonradan temini zor olan belgelerdir. Hedef pazarınız bu belgeleri gerektiriyorsa, teklif aşamasında talep etmek doğru zamanlamadır.

5. İzlenebilirlik ve Lot Takibi

Bir gıda geri çağırma senaryosunda sorulan ilk soru, "bu parti hangi hammadde lotundan üretildi" olur. Bu yüzden gelen partinin lot numarasını kendi üretim kaydınıza bağlamak, tedarikçi tarafında ise lot bazlı izlenebilirliğin depo kayıtlarında tutuluyor olması gerekir. Zincirin bir halkası eksikse, zincir yoktur.

6. Gıda ile Temas Eden Ambalaj

Gıda sınıfı bir maddenin gıdaya uygun olmayan bir kapta teslim edilmesi, sınıf avantajını sıfırlar. Dolayısıyla ambalajın gıda ile temasa uygun olduğunun beyan edilmesi ve ambalajın bütünlüğünün (mühür, kapak, iç torba) teslimde kontrol edilmesi şarttır. Bidon, IBC, çuval ve big-bag arasındaki seçimin maliyet ve elleçleme sonuçlarını toptan kimyasal ambalaj seçenekleri yazımızda topladık.

7. Güncel MSDS ve Etiket

Gıda sınıfı olması, maddenin iş güvenliği tarafını ortadan kaldırmaz. Fosforik asit ve asetik asit gibi korozif maddelerde MSDS ve GHS etiketi üretim sahası için hayatidir; etiket üzerindeki piktogram ve H/P ifadelerinin nasıl okunacağını GHS/CLP etiketleme rehberimizde anlattık. Belge tarafının tamamı — MSDS'in yasal çerçevesi ve kayıt yükümlülükleri dahil — KKDİK, REACH ve MSDS rehberi yazımızda bir arada.

"Teknik Sınıf Ucuz Diye" Gıdaya Alınmaz

Bu yazıdaki tek keskin cümle şu olsun: aynı molekül olması, aynı ürün olduğu anlamına gelmez. Teknik sınıf bir maddeyi gıda reçetesine sokmak, kısa vadede birim maliyette küçük bir kazanç gibi görünür. Denetimde ya da müşteri auditinde belge istendiğinde ortaya çıkan uygunluk açığının bedeli ise — parti blokajı, geri çağırma riski, müşteri kaybı — sınıflar arası fiyat farkının kat kat üzerindedir. Sınıf kararı bir maliyet kalemi değil, bir risk kararıdır.

Dozaj Sorusu: Neden Burada Reçete Yok

Bu rehberde bilinçli olarak hiçbir madde için kullanım dozu verilmedi. Nedeni basittir: doz, maddenin değil ürünün özelliğidir. Aynı koruyucunun doğru dozu; ürünün pH'ına, su aktivitesine, hedef raf ömrüne, ısıl işlemine, ambalajına ve mikrobiyal risk profiline göre değişir. Üstelik izin verilen üst seviyeler ürün grubuna göre ayrı ayrı tanımlanmıştır.

Doğru yol şudur:

  1. İlgili ürün grubu için izinli katkıları ve kullanım seviyelerini güncel Türk Gıda Kodeksi Gıda Katkı Maddeleri Yönetmeliği üzerinden teyit edin; ihracat yapıyorsanız hedef pazarın mevzuatını ayrıca kontrol edin.
  2. Dozu kendi ürün validasyon çalışmanızla doğrulayın.
  3. Kararı gıda mühendisiniz veya kalite sorumlunuzla birlikte verin.

Biz hammadde tedarikçisiyiz; sevk ettiğimiz partinin sınıfını ve ölçülmüş analiz değerlerini COA ile belgeler, talep edilen beyanları dosyasıyla birlikte iletiriz. Reçeteyi ise ürünü tanıyan taraf yazar.

Satın Almada En Sık Gördüğümüz Üç Hata

  • Sınıfı sipariş notuna yazmamak. "Gliserin" yazıp geçmek, teknik sınıf teslim alma riskini doğurur. Doğrusu: "gıda sınıfı, USP, min %99,5" gibi açık bir tanım.
  • COA'yı teslimden sonra istemek. Belgeyi sipariş öncesinde görmek, uygunsuz partinin hiç yola çıkmamasını sağlar. Bu alışkanlık, doğru tedarikçiyi seçerken aradığımız kriterlerin de başında gelir; tam listeyi kimyasal tedarikçi seçimi yazımızda derledik.
  • Benzer isimli maddeleri karıştırmak. Soda (sodyum karbonat) ile sodyum bikarbonat (E500) farklı maddelerdir ve farklı işlev görürler; ikisinin ayrımını soda ve sodyum karbonat yazımızda netleştirdik.

Toptan Gıda Sınıfı Katkı Tedariki

Yüksek Kimya, Bursa Kestel merkezli bir toptan kimyasal hammadde tedarikçisidir; üretici değil, doğru sınıfı doğru belgeyle buluşturan tedarik halkasıdır. Gıda ile ilişkili kalemlerde çalışma biçimimiz nettir:

  • Sipariş öncesinde sınıfa uygun COA örneği ve güncel MSDS paylaşılır.
  • Lot bazlı izlenebilirlik depo kayıtlarımızda tutulur.
  • Talep halinde kaynak, alerjen ve GMO beyanları iletilir; helal/kosher sertifikası üreticiye ait olduğundan, mevcut olduğu kalemlerde üretici nezdinde talep edilip tarafınıza aktarılır.
  • Kalite sistemimiz ISO 9001, ISO 14001 ve ISO 45001 ile GHP belgeleri kapsamında denetlenir; belgelerin tamamını kalite ve belgeler sayfamızda bulabilirsiniz.
  • Tehlikeli madde sınıfına giren kalemlerde sevkiyat ADR'li araçlarla planlanır.

Teklif için: ihtiyaç duyduğunuz maddeyi ve E kodunu, sınıfı (gıda/teknik), aradığınız monografı (USP/EP), aylık veya tek seferlik miktarı ve ambalaj tercihinizi iletişim sayfamızdan iletin. Sınıfına uygun COA örneği ve güncel fiyatla en kısa sürede dönüş yapalım.

İlgili Yazılar

Sık Sorulan Sorular

E422 nedir?

E422, gliserin (gliserol) maddesinin gıda katkı maddesi kodudur; kimyasal kimlikte CAS 56-81-5 numarasıyla tanımlanır. Gıdada esas olarak nemlendirici (humektant), çözücü ve kıvam verici işlevlerle kullanılır; sakkaroza göre yaklaşık yarı düzeyde bir tatlılık da taşır. Etikette E422 ya da doğrudan gliserol adıyla görülebilir. İkisi aynı maddeyi anlatır.

E422 zararlı mı?

E422, gıda katkı maddeleri listesine alınmış bir maddedir; listeye girmesi, yetkili otoritelerce değerlendirilip onaylı kullanım kapsamının tanımlandığı anlamına gelir. Buna karşılık hiçbir katkı maddesi için sınırsız kullanım yoktur: izin verilen ürün grupları ve kullanım seviyeleri mevzuatla belirlenir. Dolayısıyla doğru soru maddenin kendisi değil, kullanılan sınıfın gıda sınıfı olup olmadığı ve dozun mevzuata uygunluğudur. Bu iki başlık da belgeyle ve gıda mühendisi değerlendirmesiyle kapatılır.

Gliserin ve gliserol aynı şey mi?

Evet, aynı maddedir. Gliserol kimyasal adıdır (propan-1,2,3-triol); gliserin ise ticarette yaygın kullanılan addır ve genellikle suyla belirli bir konsantrasyona getirilmiş ticari ürünü ifade eder. Gıda etiketlerinde E422 veya gliserol olarak geçer. Aralarındaki fark maddede değil, adlandırma ve ticari sunum biçimindedir.

Gıda sınıfı gliserin ile teknik gliserin arasındaki fark nedir?

Fark molekülde değil, saflık profilinde ve belgelendirmededir. Gıda ve farma sınıfı gliserin genellikle USP veya EP monografına göre tanımlanır; tipik olarak yüzde 99,5 ve üzeri saflık, sıkı su, kül ve ağır metal limitleri ile safsızlıklara yönelik spesifik testler beklenir. Teknik sınıf ürün daha geniş bir saflık bandında ve daha gevşek limitlerle satılır. Gıda uygulamasında teknik sınıf kullanmak uygunluk açığı yaratır; sınıf farkı her zaman lot bazlı COA ile doğrulanmalıdır.

E kodu numaraları ne anlama gelir?

E kodundaki numara aralığı maddenin temel işlev grubunu gösterir. Kabaca E100 serisi renklendiricileri, E200 serisi koruyucuları, E300 serisi antioksidan ve asitlik düzenleyicileri, E400 serisi kıvam artırıcı, stabilizatör, emülgatör ve nemlendiricileri, E500 serisi ise asitlik düzenleyici ve topaklanma önleyicileri kapsar. Aralıklar kesin duvar değildir: bir madde birden fazla işlevi görebilir ve etikette kullanıldığı işleve göre anılır.

TEKLİF & DANIŞMANLIK

Doğru hammaddeyi birlikte seçelim

Sektörünüze uygun ürün, ambalaj ve sevkiyat planı için ekibimiz tek arama uzağınızda.